Spomenik – grobno obeležje Stefana Kuveta – pronađen je u sekundarnoj upotrebi, kao deo popločanja najstarijeg kamenog poda u šadrvanu turskog hamama. Hamam je arheološki istražen još 2014. godine, u okviru Projekta revitalizacije Golubačke tvrđave. Međutim, njegova konzervacija, rekonstrukcija i prezentacija usledile su tek 2025/26. godine, zahvaljujući sredstvima Ministarstva turizma Republike Srbije. Tom prilikom je završeno istraživanje šadrvana i odlučeno je da se kamene ploče zamene zbog njihovog veoma lošeg stanja nastalog pre svega usled vekovne izloženosti atmosferalijama. Samo nekoliko originalnih ploča je zadržano.

Kada je demontiran kameni pod, podignute su i dve prelomljene mermerne ploče. Na manjoj, uklopljenoj južno na ulazu u šadrvan, okrenutoj naopako, bio je sačuvan ćirilični natpis izveden duboko uklesanim lako čitljivim pismenima. Kako je vreme podizanja hamama moglo biti od jeseni 1458. godine do, najkasnije 1463. godine, to jest od trenutka kada je Mehmed Paša Anđelović osvojio Tvrđavu pa do njegove prekomande u Bosnu – to je ujedno i period kada je deo nadgrobnika Stefana Kuveta uklopljen u prvobitni pod šadrvana.

Reč je o oštećenom nadgrobnom obeležju sa tekstom uklesanim u šest redova, sledeće sadržine: „a se pokoište raba božieg stefana kuveta sina velikog čeonika despotova vuka kuveta“ (savremena transkripcija). Iznad teksta je uklesan krst proširenih krajeva i skraćenica natpisa: „isus hristos nika“. Krst i pojedina slova nadgrobnog natpisa su istrveni, a sam spomenik je prelomljen tako da poslednji red natpisa nije potpuno očuvan. Sadašnje dimenzije nadgrobnika iznose oko 42 cm dužine i 38 cm širine.

Iz natpisa se saznaje da je Stefan bio sin velikog čelnika Vuka Kuveta. Vuk Kuvet se javlja u izvorima kao dostojanstvenik čija karijera je započela u vreme kneza Lazara Hrebeljanovića, a vrhunac dostigla u doba despota Stefana Lazarevića kada je tokom 1403. i u prvoj polovini 1404. godine bio na položaju velikog čelnika. Poznato je da je despot Stefan Lazarević, od ugarskog kralja Žigmunda, između ostalih gradova dobio na upravu i Golubac, koji je obnovio i proširio. Do sada, međutim, nije bilo poznato da se i porodica despotovog velikog čelnika Vuka Kuveta može povezati sa Golubačkom tvrđavom. Nadgrobni spomenik njegovom sinu, iako nije pronađen u primarnom položaju na Stefanovom grobu, ukazuje na povezanost Kuveta sa ovim delom Podunavlja.

Poznato je i da se u okviru kompleksa srednjovekovne i osmanske tvrđave i podgrađa, nalaze dve lokacije na kojima se sahranjivalo. Groblja su bila blago uvučena u visoku levu obalu Dunava, južno od savremenog magistralnog puta i sada su urasla u gustu šumu. Revizijom odluke o zaštiti tvrđave Golubac, spomenika kulture od izuzetnog značaja, koja je u postupku izrade u Republičkom zavodu, obuhvaćena su i njena groblja kao deo zaštićene okoline. Plan Tvrđave Golubački grad i Republičkog zavoda je da se ona očiste i snime, tehnički i foto dokumentuju, kako bi se zaštitila od propadanja i pripremila za buduća istraživanja. Na jednom od njih bio je i prvi grob Stefana Kuveta, koji je očigledno stradao u Golupcu. Ne zna se kako, ali skoro je sigurno da nije u borbi jer bi to pisalo na spomeniku. Ne zna se ni kada, jer to ne piše, međutim može se osnovano pretpostaviti da je to bilo u vreme kada je njegov otac imao titulu velikog čelnika, kako i stoji u natpisu.

U srednjovekovnom periodu natpisi na nadgrobnim spomenicima nisu bili česti, ali je nadgrobnik Stefana Kuveta izazvao dodatnu pozornost istraživača iz još jednog razloga: u osmoj deceniji 20. veka su u naosu Male crkve, u kompleksu Mitropolije u Gornjačkoj klisuri, pronađena četiri nadgrobna obeležja sa natpisima. Među njima se izdvaja nadgrobni kamen ispod kojeg su, na osnovu natpisnog polja, sahranjeni Stefan Kuvet, Vuk Uglješić i Stefan Uglješić. U natpisu u Maloj crkvi se takođe navodi da je Stefan sin velikog čelnika Vuka Kuveta, ali se navodi i godina kada se upokojio. S obzirom da je spomenik na tom mestu prelomljen, nakon nekoliko stručnih radova, preovladalo je mišljenje da bi to najpre mogla biti 1403. godina. Zašto su i kada Stefanovi zemni ostaci preneti u ovaj hram i kakve su veze velikaša Kuveta, Uglješića tj. Desislalića i ostalih ličnosti sahranjenih u ovom hramu, tek će se istraživati.

Važno je naglasiti da je golubački natpis u mermeru o Stefanu Kuvetu izuzetno vredan nalaz koji otvara još jedno poglavlje o istorijskim ličnostima vezanim za našu tvrđavu – uz već dobro poznate Žigmunda Luksemburškog, Nikolu Banfija, Stefana Lazarevića, Zavišu Crnog, vojvodu Jeremiju, Mehmed Pašu Anđelovića, mesto među njima sada zauzimaju i Stefan Kuvet sa ocem Vukom. Samo ime kuvet vezuje se za turcizam koji znači: silni, snaga, jačina, moć, što svakako odgovara tituli koju je Vuk nosio. Zbog toga je bitno da se sačuva i istraži groblje kod Golubačke tvrđave. Takođe bi bilo važno da se nadgrobnici uglednika iz Male crkve u Gornjačkoj tvrđavi, reviziono otkopaju, očiste, konzerviraju i prezentuju, jer predstavljaju važna svedočanstva prošlosti istočne Srbije i šireg Podunavlja.